Daha İyi Bir Uyku İçin...

Oradan buradan derledim, topladım. Diyorlar ki, daha iyi uyku uyumak için:

*Kendimize rahat uyuyabileceğimiz bir uyku alanı yaratalım.

*Uyuma zamanlarımızı mümkün olduğunca bir rutine oturtalım. Günde kaç saat uykunun bize iyi geldiğini bulalım ve her gün o kadar uyumak için gerekli zamanı yaratalım. Mümkünse yatağa her gün aynı saatte gidelim.

*Yatağımızı sadece se.vi. ş.Mek ve uyumak için kullanalım. Diğer aktiviteleri (tv izlemek, birşeyler atıştırmak ya da okumak) evin başka alanlarında yapalım.

*Kafein alımını sınırlandıralım, özellikle akşamüstüne yakın zamanlarda ve akşamları hiç almamaya çalışalım.

*Kafamız ya da bedenimiz dinlenik değilse uyumak için çaba sarfetmeyelim. Önce ılık bir banyo, rahatlatıcı bir müzik ya da meditasyonla rahat uyuyabilmemiz için gerekli koşulları yaratalım.

*Alkol ve nikotinden kurtulmaya çalışalım.

*Geç saatlerde atıştırmayalım.

*Uyku saatine çok yakın olmaması koşuluyla (2 saat öncesi gibi mesela) egzersiz yapalım. Artık egzersizin şekli şemaili bize kalmış.

*Uyuduğumuz oda karanlık olsun.

E tamam da Fırıl unsuru ne olacak? Sizce bunda insanı uyutacak göz var mı?



Böyle bencil, böyle 'ben ne zaman ne yapmak istersem o olur'cu, böyle inatçı, böyle feci bir kedi olamaz yahu! Cinnet yakındır, benden söylemesi. :)

Üstteki fotograf FIrIL, alttaki fotograf MicO'ya ait. Tek ortak yanlari var, o da dogduklarinda her ikisinin de birer cirkin kedi yavrusu olmasi. Ince uzun suratlar, esek kulaklar filan... Öyle iki cirkin yavrudan böyle iki dünya güzeli nasil oldu bilmem :)



Mico (alttaki) benim ilk göz agrim, onu aldigim yerden bizim eve bir kIs günü, montumun icine koltuk altima sokup getirdigim gün dün gibi. 6 yasinda. Haliyle, tavriyla her bir yaniyla tam bir kedi. Kibir abidesi... Adimlarini yavas atar, ince uzun bacaklidir, bastigi yerde cok az yer kaplar, narin ve güzel bakislidir. Erkek oldugunu bilmeyen ilk bakista kiz zanneder. Ismini Mico kadar cabuk ögrenen bir kedi daha tanimadim hayatimda.
En sevdigi oyun, top atmaca/tutmaca. Yakala oglum deyip topu (ya da top sekline sokulmus herhangi bir kagit parcasi vs) atariz, kosa kosa arkasindan gider, yakalar ve agziyla bize geri getirir.

FIrIL (üstteki) boncuk ise cok sonralari girdi hayatimiza hem de zorla, apartmanin arka bahcesinde yine karli bir kIs günü ''ölüceeeemmm, kurtarin beniiiiiii!' diye diye taa 7. kattaki bize sesini duyurdu. Tam bir afacan, siskooo, ya uyur ya da yemek yer, baska sey yaptigi yok :) Adim atarken bir bengal kaplani yürüyor sanirsiniz öyle de efelidir benim mIncIrIgIm :)

Buralarda sokakta hayvan yok. Köpekler sokakta gezebilir hayvanlar olduklari icin onlardan bol miktarda görebiliyorum (Istanbul'da olmadigi kadar hatta). Ama kirk yilda bir evinin kapisina cikmis/kacmis ya da pencerenin önüne oturmus disariya bakiyor degilse kedi görmek imkansiz. Görebildigim nadir zamanlarda da dokunup oksayamiyorum zaten.
Cok büyük bir eksiklik benim icin...
Yazasim geldi birden, cok özledim mini$lerimi ben :(

Dünün Sürprizi :)

Kurstan cikip eve dogru yürüyordum. Ama ne yürüme, ne yol. Yürüdügüm yolu görmelisiniz. Kaldirimin yol tarafinda kalan bölümü boydan boya agac, yesilin sarinin ve kirmizinin bütün tonlari. Ve onlarin kaldirimi kaplayan solmu$, dökülmü$ yapraklari...

Söz, yakinda bir fotograf makinam olacak ve bütün bu anlattigim yerleri cekip size gösterecegim.

Evden cikmadan önce aksam yemegini hazir ettigim icin, icimde müthis bir rahatlik duygusu vardi icimde, eve girer girmez mutfaga dalmak ve de yarim saat icinde 2-3 cesit cikarip mutfagi sava$ alanina cevirmeme gerek yoktu, bir tek salata ve körili yogurtlu sos yapacaktim.

Ha bir de eve varmadan ali$veri$ merkezine ugrayip, meyvali müsli, süt, ve kahve alacaktim.

Neyse sakin ve huzurlu kaldirimlarin ve temiz havanin tadini cikara cikara yürürken, evlerin birinden bir kedi cikti, beyaz-sari karisik pufi$ tüylü, muhte$em bi$ey...
Kediyle aramda 50 mt kadar bir mesafe vardi adim attikca ona yaklasiyor, icimden 'in$allah kaybolmaz da azicik sevebilirim' diyordum.
Kedi ileriye dogru birkac adim atti, ve aptalla$mis vaziyette sagina soluna bakmaya ba$ladi. Yaklastim yanina ve onunla konu$arak ba$indan ok$adim, sevdim. Kedi benden yardim istercesine etrafina cok ürkek baki$lar atiyor ve de miyavliyordu. Ben de bir yandan sahibi nerede diye bakiniyordum cünkü buralarda, daha önce de söyledigim gibi sokak kedisi olayi yok! :(
Kedinin ciktigini tahmin ettigim kapiya dogru baktigimda, kapi agzindaki kisa sohbetini tamamlamis ve kapiyi cekip sokaga adim atmis bir adam gördüm. Ve sordum 'bu sizin mi?' diye.

Iyi ki de sormu$um, adam kapiyi acik tuttugu sirada kedinin apartmandan ciktigini farketmemis. Kimbilir kimin kedisi... 'Komm, Komm!' dedi kediye ve anahtariyla acti apartmanin kapisini, kedi de hemen kosarak kendini iceri atti.

Ben de yine bir misyonu tamamlami$ olmanin verdigi ic huzuruyla islik calarak ve de ellerim cebimde (cok soguktu dün) yoluma devam ettim.

Ama karsima bu kedinin cikmasini ve onu birazcik olsun ok$ayabilmemi, ustelik de ona yardim edebilmis olmami tanrinin bir hediyesi olarak kabul ettim :)

FIRIL oldu FIRO$ :)

Evimizin iki tinto$undan biri, minigimiz FIRIL dün (22.9) kisirlasti. Her $ey yolundaymis o cephede. Gecenlerde 'Kediler' diye bir yazi girmi$im, o bölümdeki tinto$, bizim FIRIL'di.

Aslinda gönül isterdi ki, bu hayvanciklarin dogal ya$amlarina müdahale etmeyelim, onlarin en dogal hakki olan üreme'yi ellerinden almayalim, birakalim rahat rahat hayatlarini ya$asinlar... Ama olamiyor malesef. Bu düzende, elden ba$ka türlüsü gelmiyor.

Cogalmalarina müdahale etmesek, yeni dünyaya gelenler ne olacak? Sokaga birakilamaz, evde bakilamaz... Yaman bir celi$ki iste... Bizim yapabilecegimiz, onlari sokaktaki zor ya$am kosullarindan kurtarip(!?), daha güvenli bir ortamda yetistirmek, ilgi ve sevgi göstermek.

$ehir ya$ami zor vesselam! insanlar icin bile zor, hayvanlar icin nasil olmasin... Sokaklardaki dikkatsiz bazi sürücüler, hava ko$ullari, karin doyurma derdi...

Evlerdeki ya$amlarinda dogal ortamlari, ihtiyaclari olan ASIL gerecler ellerinin altinda olmuyor. Agac gövdesinde gerinmek ve tirnak törpülemek yerine bu i$ icin tasarlanmis ozel seyler aliyoruz, avlanarak beslendikleri dogal seyler yerine kuru mamalar veriyoruz ama onlara zararlari dokunmayacak insanlar icinde, sicak bir yuvada yasayip gidiyorlar.

Iyi ki varlar :) Ben burada eksikliklerini cok hissediyorum
Aman cenem dü$tü gece gece :) Hayat ne tuhaf, kediler filan... ;)

Kediler...

Bugun tam iki hafta oldu Almanya'ya geleli, tek bir kedi görmedim :( Bir kez televizyonda rastladim o kadar. Sokaklarda kedi ya da köpek yok.

Tüm hayvanlar sahipli. Köpekleri sürekli görüyorum sahipleri gezdiriyor onlari cunku, ama kediler evlerin icinde ve ortalikta bir tane bile yok. Cok ozledigim kedilerimizin yerine koyup oksayabilecegim tek bir kedi bile olmamasini cok garipsedim. :)