Canım patronum sağolsun, evindeki koşu bandını ve eliptik'i ofise getirtti. Getirtmekle kalmadı bir de duş yapabilmemiz için gerekli sistemi kurduruyor ofis tuvaletlerinden birine. Yakında ofiste geçireceğim süre uzayacak. Ve ek olarak klasik demet egzersizleri işte, biraz oradan biraz buradan ortaya karışık. Daha önce anlatmıştım.

Hazirandan bu yana, Almanya dönüşü aldığım hamur işi kilocuklarımı vermeye uğraşıyordum, bu hafta itibariyle halloldu. Tam 5 kilo gitti. Hedefim bu sene bitene kadar bir beş kilo daha vermek.
Eğer Sibel Can balık etiyse ben de Kate Moss'um o ayrı da, kilo vermek güzel bir şey. Bıngıldaklardan kurtulmak, sabahları daha kısa sürede giyecek bir şeyler bulmak (şuram çıktı, buram pörtledi derdine düşmeden) güzel şey! Zayıflık güzel şey.

Geçen gün babama bir güzellik yapayım dedim, Sibel Can'ın Açıkhava konserine 2 bilet aldım. Babam da ben de güncel şarkılarına bayılmıyoruz aslında, elbet biraz klasiklere girer dedik.
Mesela bir hicaz peşrevle açılış olur da, Sibel ayaklı mikrofondan Ben Gamlı Hazan diye başlar peşisıra da 3-4 tane daha söyler iyice havaya gireriz dedik. Mesela yani... Ama olmadı, beğenmedik repertuarını. Klasik türk müziğine hiç dokunmadı bile. Üzüldük. Varsa yoksa Tarkan şarkıları, Serdar Ortaç şarkıları. Hopidik hopidik oynadı, vallahi balık eti değil, yakından gördüm :)
Pardon konu neydi? heheheh :)

Yaglari vucutta biriktirmek öyle kolay, onlardan kurtulmak öyle zor ki...

Özellikle genc yastaki insanlarin cogu hem egzersiz fakiri bir hayat yasayip hem de sagliksiz, bol yagli, hayvansal agirlikli gidalarla beslenmekten keyif aliyorlar. Ama bu isin sonrasini pek düsünmüyorlar. Ilerleyen yaslarinda da özellikle vucutta birikmis yag kütlelerinden sebep ve tabi farkli sekillerde kendini gösteren türlü saglik sorunlari ile karsilasiyorlar ve belli bir zamandan sonra yasam diyet yemekler anlamina geliyor onlar icin.

Aslinda saglikli yasamak oyle kolay ve keyifli ki...

Biliyorum aliskanlik haline getirmeyen bilmek ve anlamak istemeyebilir; tembellik isine gelir cünkü, malaklar gibi yatmak varken bilmemkaclara kadar degil mi?... Ben de öyleydim, kizmayin sivri dil yapiyorum simdi, ama sahiden ben de öyleydim.
O verdigim neredeyse bir ton agirligi (hic abartmam :p) bile hic egzersiz yapmadan (ama cok yavas) 1,5-2 senede verdim.
Sonrasinda spora basladim ve ilk gunlerde yapilan ölcümler sonucunda hocalarin bile dibi düstü benim yag oranimi görünce. Söyle tepeden tirnaga ve özellikle giyinikken baktiginda hic de öyle bir hava vermiyordum ama neredeyse yagdan ibaret bir bedenim vardi...
Tabi ki hic yagin olmadigi ya da cok az yagin oldugu bir beslenme bicimi tutturamadim hemen, hala da öyle.

Ama önce hayvan yemeyi birakmam ve sonra da laktoz intoleransi nedeniyle sürüyle seye veda etmek zorunda kalmam beni tekrar silkeledi. Cünkü bir baktim ki her gün bol yürüyüs/az kosu (özellikle ayak bilegimin burkulmasindan sonra böyle oldu) yapmama ragmen yine de karin bölgesi ve bacak iclerinde konuslanmis yaglarim eskiye oranla azalmis olmakla birlikte hala yok olmuyordu. Yediklerime ictiklerime bakiyorum, yahu nasil daha saglikli beslenilebilir ki diyorum...
Cok arada sirada kizartma yiyorum ama o kadar da günahim da olsun yani ;)
Zaten beslenme uzmanina gittigimde de beslenme bicimimi takdir etmisti yani isin uzmanindan da onayli artik iyi beslendigim...
Dolayisiyla düsündüm ki egzersizlere de bir el atmam lazim...

Su asagida görmüs oldugunuz egzersiz bir mucize. Capraz mekik :) Sirt üstü yatip elleri ense ve kafanin birlestigi noktada kavusturun, sag dirseginizi karniniza cektiginiz sol dizinize, sol dirseginizi de yine karniniza cektiginiz sag dizinize uzatin/yaklastirin. Bir tarafta nefes alip, diger tarafta nefes verin. (Nefes konusunu sakin atlamayin)
Ve tabi ki bunu yaparken, belinize, sirtinize degil de karin kaslariniza yuklenin. Eger hareketi dogru yapiyorsaniz muhtemelen o kadar da kolay yapamayacaksiniz. (Karin kaslarinizin önceden de antrenmansiz oldugunu düsünürsek)
Tek tarafta sayilari sayin icinizden. Mesela her sol dize yaklasmada...

Ben 15'erden 3 set ile baslamistim. Her set arasinda bacaklari uzatip nefesi düzene sokmak ve birkac saniye dinlenmek olabilir. 3 hafta oldu bugün itibariyle 40'ardan 3 set yapiyorum. Günde 120. Benim kadar hizli gitmek zorunda degilsiniz tabi ama sayilari arttirmadan da olmaz.




Ayrica yeni bakinip buldum ama bunlari önermekte bir sakinca görmüyorum:
su videoda gösterilen 2 hareket üst karin kaslari ve su video da alt karin kaslari icin cok faydali... Ve su videoda da benim en basta önerdigim egzersizin biraz degistirilerek yan karin kaslarina faydasi olan hali var...
Üst karin hareketleri icin verdigim video linkindeki 2. egzersizi bacaklarinizin altina bir kutu ya da sandalye koyarak da yapabilirsiniz ve hatta alternatif olarak ellerinizi basinizin altina koymak yerine sandalyenin bacaklarina uzanmaya calisarak da yapabilirsiniz.

Bu egzersizleri de aralara serpistirmek mümkün...


Notlar

*herkesin bir dayanma siniri var ve herkesin belinin saglamlik derecesi farkli olabilir. Ben uzman degilim sadece yaptiklarimi paylasiyorum. Belinizin agridigini düsünüyorsaniz hareketleri yanlis yapiyorsunuz demektir.

*Mutlaka kücük sayilarla, kücük adimlarla baslamali. Diyet ve egzersiz böyle. 3 gün yapayim göbegim erisin sonra birakayim diyecekseniz hic baslamayin bence... Uzun vadeli düsünün, bundan sonra hayatinizda günde 5-10 dakikanizi alacak böyle bir aktivite olacagini hesap edin, bu yeni yasam biciminize 'hosgeldin' deyin :)

*Bedeninizden aldiginiz ilk isaretler basta basladiginiz sayilari cok kolay yapmaya basladiginizi farketmekle oluyor. Mümkünse sabirsiz olmayin ve eger karin kaslariniz antrenmansizsa 8 adetle filan baslayin. Mesela 8'le basladiniz, bir haftayi bile bulmadan bir bakiyorsunuz 8'e tereyagdan kil ceker gibi gelmissiniz. Bu durumda yapmaniz gereken her seti 3-5 sayi arttirmak... Sonra bir bakiyorsunuz ki yine az geliyor size ve yine sayiyi arttiriyorsunuz. Kendinize hedef koymayin bedeniniz size gereken isareti veriyor zaten...

Ikinci isaret görüntünüzdeki degisiklik oluyor ki bu da hemen dikkatinizi cekmeye basliyor.
2. hafta ile beraber görüntüde kayda deger degisiklikler basliyor.


Ben 3 haftadir sadece üstte fotografi olan hareketi yapiyorum. Ama tabi ki günlük yürüyüs ve kosu saatimi aksatmiyorum. Yarim saat yürüyüs yarim saat kosudan sonra (yarim saat kosabiliyorum artik dikkatinizi cekerim ;) eve gelip mekiklerimi cekip dusa oyle giriyorum.
Eger evle ilgili temizlik toparlama gibi islerim varsa eve gelince o ise girisip sonra mekikleri cekip en son dusa giriyorum.

Sizi bilmem ama ben hic sicak suyla yikanmiyorum, dayanabilecegim oranda soguk su... Bu babamdan bana gecme bir aliskanlik ama cok saglikli oldugu her yerde karsima cikiyor
Dustan cikip da türk kahvemi pisirip bilgisayar basina oturdugum an degmeyin keyfime!

Ise gir de göreyim seni Demet dediginizi duyar gibiyim, hatta ben de kendi kendime ayni seyi dusunuyorum. Ama bir yolunu bulacagim mutlaka birakmamanin.

Yine cok uzattim, böyleyken böyle...

Beslenme serüvenimde az yol katetmedim. 4-5 sene öncesini düşündügümde ve şimdiki yeme-içme alışkanlıklarıma baktığımda değişimi çok net görebiliyorum.

Önce çok sevdiğim yiyeceklerden vazgeçmeden onları hangi sıklıkta ve nasıl bir dengeyle tüketeceğimin sırrını buldum. Sonra çok sevdiğimi sandığım bazı yiyecekler olmadan da yaşanabildiğini keşfettim.
Almanya'ya yerleştikten sonraki kendimce en büyük başarım vejetaryen olmak oldu. Artık 'hiçbir' hayvanın etini yemiyorum.
Sonraki süreçte şişkinlik, kasılma ve sancı gibi rahatsızlıklarımın laktoz intoleransına bağlı olduğu anlaşıldı ve bu sebeple sütü ve sütten yapılan her şeyi de çıkardım hayatımdan. Neyse ki buralarda yerlerine koyabileceğim alternatifler çok...

Yazı buraya kadar 'kendini avutma' derdinde birinin iç döküşleri... Şimdi önümüze bakalım:

Başta kendi kendime dedim ki, 'kızım Demet, sen şimdi bunca şeyi çıkardın hayatından, geriye
meyve, sebze, tahıl, ekmek vs. kaldı. Birkaç ay içinde sülün gibi olursun'. Ama tabi öyle de olmadı :)
İnsan haliyle düsünüyor öncesinde yediklerimle sonrasında yediklerim arasında fark varsa bu görüntüme yansır diyor, ama yanılıyor.
Çünkü bu sefer de belki önceden az yediği şeyleri birden çok yemeye başlıyor.

Ben mesela...
:))

Benim yemek yemeyle aramda hala halledemediğim bir hesaplaşma var.

İşte beceremediklerim:

* saat 21'den itibaren alınan karbonhidrat (ekmek, tahil, makarna türevleri) uyku esnasında midede yağa dönüşüyor. Aslında mümkünse hiçbir şey yememek gerekiyor bu saatlerde.
Ama bazen tam da 21 civarlarında canım içine azıcık reçel katılmış müsli yemek istiyor ve yiyorum ya da bazen mısır patlatıyoruz.

*Ketçap ve beyaz ekmeği gizli şeker deposu olduklarını bile bile bazen yemekten keyif alıyorum.

En büyük problemim şu ki, yediklerimi çiğnemiyorum, hızlı hızlı bir kaç kaz ağzımda çevirip hoop yutuyorum. Hâlbuki biliyorum, iyi çiğnemekle başlıyor kalori yakma süreci...
Sindirim midede değil, ağızda başlıyor.
Yediklerime konsantre olup, yavaş yavaş ve çiğneyerek ve tadini alarak yemeyi kendime öğrettiğimde problem büyük ölçüde hallolmuş olacak.

Ve

Peynir yemediğim için zeytine fazla yüklenmezsem, oldu bu iş diyeceğim.

Bunları yazdım ki, gözümün önünde dursunlar böyle biraz... Yazmadan anlamıyorum ben :)

Sofrayi hazirlarken hic üsenmiyorum elime makasi alip yemek pecetelerini ikiye bölüyorum... Böylelikle carsaf büyüklügündeki bir pecete 2,5-3 santimlik bir agiz icin heba olmuyor ve iki kisinin isini görüyor...

Soganlari (ve dahi her seyi) elimle dogruyorum, dograrken aglamak mesele degil. Hatta söyle ilginc seyler yasamama sebep oluyor zaman zaman. (bazen kendimi babam ve oglumda Sadik'in oglu rolündeki ufaklik gibi hissediyorum) Kapinin önünde dörtlülerini yakmis bir polis arabasi görüyorum tam o anda, gözlerim aglamaktan kan canagi gibi olmus iken... Ve kesme tahtasi üstündeki soganlari bir türlü tencereye dökmeye cesaret edemiyorum polis arabasi gidene kadar... Polisler kapiyi calip da bir sey sormak isterler sonra beni öyle görüp ne oldu derler de derdimi anlatamam diye... offf!

Limonlugum var minicik hic yer kaplamayan kaselerin icine bile atilabilecek kadar kücük, limonlari da elimle sIkIyorum.

Blender'im yok, tel süzgecim var. Süzme mercimek corbasi ya da benzeri seyleri tahta kasik yardimiyla koluma kuvvet hazirliyorum, pek de güzel oluyorlar. Patatesi de elime catali alip öyle püre yapiyorum. Cok daha pufidik oluyor.

Kalori yakmak icin ille de yürümek kosmak sart degil hem daha az esyali bir mutfaginiz olsun, hem siz daha cok hareket edin... En güzeli!

Kilo vermek isteyenlere IV

Nerede kalmistik? Bünyeyi sasirtmak... Ve de can cekip yedikten sonra pismanlik duymadan kalinan yerden devam etmek :)

Dudagimda bir ucuk cikti ki sormayin. Üst dudagin ortasinda iki tepecik olur ya hani, onun sagda olaninda. Aynaya bakip bakip yahu solda da aynisindan ciksa hic fena olmazmis diyordum sabah aynaya bakarken, kocam 'delisin' dedi hihihi :) Ama dolgun dudak da güzel seymis yani :)

Yavas ve saglam kilo vermek icin, hayatimizdan yemesek ölür müyüz? diye sorup hayir ölmeyiz diye karar verdigimiz zararlilari cikarttiktan, az cok demeyip egzersiz ya da yürüyüs, hic biri olmuyorsa asansör ya da yürüyen merdiven kullanmamaktan, sekerli seyleri mümkün oldugunca az tüketmek mümkünse yok denecek kadar aza indirmekten baska yapilabilecek cok önemli iki sey daha var ki...

Bunlar da ara ögün aliskanligi yoksa mutlaka edinmek ve de aksam mümkünse 18:30-19:00 mümkün degilse 20:00-20:30 saatlerinden sonra hic bir sey yememek, boyuna su icmek...

Evet kari koca misir patlatip yemek, ya da kahvenin yaninda cikolata tirtiklamak cok zevkli seyler ama belli bir saatten sonra sadece meyve ya da kuru meyve gibi seyleri az olmak sartiyla tüketmekte fayda var.
Sadece bu kurala uyuldugu zaman bile (tabi ki hicbir sey yemeyip sadece su icmekten bahsediyorum ya da kahve ya da cay icilecekse bunlari da sekersiz icmekten bahsediyorum) bir kac haftaya kalmadan sonuc almaya basliyor insan.

Yani zamanlama cok onemli, ille de nutella kasiklanacaksa en gec oglene kadar kasiklanmali :)

Ögünleri düzene oturtmak da cok önemli.

Ben eskiden sabah kahvaltisi denen ögünü bilmezdim. Erken saatlerde kahvalti edemezdim, nedense lokmalarin bogazimdan gecmeyecegini zannederdim. Önceleri okula, sonralari da ise kahvalti etmeden giderdim. Sansim varsa ogle yemeginden once disime gore birsey bulursam agzima atar, bulamazsam ogle yemegi vaktine kadar oyle dururdum.
Neyse ki bu büyük hatadan, gec olmadan döndüm.

Dogrusu su tabi ki:

Mümkünse 8 ya da 8 bucuk gibi kahvalti yapmak, kahvalti derken hafta sonu kahvaltisi gibi bir ögünden bahsetmiyorum.
Peynirli bir dilim tost ekmegi, yaninda birkac dilim domates bir de yaninda portakal suyu ya da cay gibi... Maksat tika basa doymak degil, midemizi bos birakmamak. Metabolizmayi afallatmamak, hersey yolunda karnim doyuyor sinyalini vermek gibi ;)

Aslinda kahvalti icn sütle ya da yogurtla karistirilip yenen tahillar(müsli) da güzel olur ama kendileri benim ögle ögünüm oldugu icin sabah baska seyler yerim :)

Sabah yenilen saate göre degisir ama saat 10:30-11:00 gibi bir meyve, ya da icine azicik recel/marmelat/bal karistirilmis yogurt, ya da bir kac tane biskuvi ya da her neyse ama onemli olan miktarinin ''ögün'' degil ''ara ögün'' tanimlamasina uyacak kadar olmasi.

Sonra ogleden sonra (bence) 13:30'u gecirmeyecek sekilde bir ogle ögünü. Ki benim ogle ögünüm genellikle icine kuru meyveler karistirarak ve sütle hazirladigim tahillar ile oluyor.

Yaklasik iki saat sonra (bu da asagi yukari saat 3 ya da 3 bucuk 4 civarlarina denk geliyor) tekrar bir ara ögün zamani gelmis oluyor. Ben ikindi ara ögünümde (eger kusluk ara ögünümde yememissem) ceviz/badem/findik atistiriyorum 3'er 5'er.

Aksam ögünümüz icin de soframizda ya degisik sebzeler ve baharatlarla soslar hazirladigim makarnalar ya da haslanmis veya yemek olmus sebzeler yer aliyor.

Kilo kontrolüme basladigim zamanlardan beri cok dikkat ederek ve aksatmadan yaptigim bir sey daha var ki o da gün icinde en az 1,5 litre su icmek...
Dikkat ettigim diyorum cunku bir zamanlar 2 gun su icmesem (hava sicak olmadikca) aklima bile gelmezdi...

Evet sekerler, yedigimizi ictigimizi hesaplayarak gidiyoruz, kalorisi cok olan seyleri erken saatlerde yemeye calisiyoruz, kocamizla disarda yemek ya da arkadaslarimizda gün varken, ''ay ben rejimdeyim'' kesinlikle demiyoruz, bilakis en sevdigimiz yemeklere baliklama daliyoruz, ertesi gün bir önceki günkü halimizi unutup kaldigimiz yerden devam ediyoruz, aksam saatlerinde bir sey yememeye calisiyor ama su icmeye ve tuvalete cikmaya devam ediyoruz.
Bu esnada da aralarda metabolizmayi calistirmaya yardimci bitkisel caylardan icmeyi ihmal etmiyoruz
Kisacasi her seyi bir dengeye oturtmaya calisiyoruz, her elimizi attigimiz seyin cicigini cikarmak kadar kötüsü yok :)

Vallahi böyle veriliyor kilolar, hic zor degil ki!...

Kilo vermek isteyenlere III

Bu yazimda kosmaktan bahsetmistim. Yaban'in yazdigi yorumu okuduktan sonra 'kosmak' ya da egzersiz yapmak üzerine de bir seyler karalamak istedim.

Istanbul'da yasarken, bilumum welness ve spor mesguliyetlerine birlikte giristigim sevgili patronumla hafta ici her sabah saat 7'de Macka Parki'nda bulusur ve yarim saatlik kosudan sonra onun evinde dus alip kahvalti yapip ofise giderdik.

Ilk zamanlar bende yarim saat kosmak nerede? (bahar aylariydi) Sigara da ictigim icin on dakikadan sonra düsüp kalacak gibi oluyordum. Ama kendimi zorlamiyordum, 10 dakika bir süre sonra 15 dk oldu, sonra 20 derken yarim saat güzel güzel kosabilmeye basladim.

Bahar ve yaz bu sekilde gectikten sonra yazin sonlarinda bir spor salonuna yazilmaya karar verdim ve patronicemin zaten kayitli oldugu salona ben de kaydoldum. Nisantasi'nda bulunan salona sadece havanin bozuk oldugu zamanlarda gidiyor, kalan güzel günlerde ise yine parkta kosmaya devam ediyorduk...

Cok uzattim, Hamburg'a döneyim:

Buraya geldigim ilk günden itibaren egzersizlerime basladim ama cesitli nedenlerle bir süre ara verdigim icin formdan düsmüstüm.

Ise ilk önce yürüyüsle basladim. Evden cikiyor, (eve dönüs yolumu da hesap ederek) yorulma durumlarimi ayarliyor yine yürüyerek eve dönüyordum.

Her gün bir kac yüz metre daha fazla yürümeye basladigimi farketmek cok güzeldi. Ilk gün sadece bir kilometre gidis bir de dönüs 2 km. gibi bir mesafe yürüdüm saniyorum. Artik kendimi kosmaya hazir hissettigimde ise yürümeye baslayali 1 ay gibi bir zaman ancak gecmisti ve ben her ciktigimda 8-9 km yürüyordum.

(O zamanlar kursum ögleden sonra basliyordu, esimi isine ugurlayip ben evden cikiyordum.)

Sonra yavas yavas kosmaya basladim. Yine yürümede yaptigim gibi hic kendimi zorlamadan her gün biraz daha ileride yorulmaya baslayarak devam ettim. Ta ki havalar iyice sapitana kadar.

Sonrasinda da Tibet'in Genclik Pinari egzersizleri hizir gibi yetisti... Onlari da evde yaptim güzel güzel... (Tibet'in Genclik Pinari egzersizlerinden ayrica söz edecegim)

Özet olarak yürüme ve kosma icin önerilerim;

*Yürüyüsle baslayin, her gün azicik azicik arttirin.

Siz farketmeden yavas yavas nefes alis verisiniz düzenlenecek, daha gec yorulmaya baslayacaksiniz, bacaklariniz incelenecek, belin iki yaninda bulunan can simitleri kuculecek vs... :)

*Kosmaya gecise karar verdiginizde günlük yürüyüsleriniz arasina bir kac dakikalik eklemeler yaparak baslayin... Her gün ya da istedigini zaman arttirin.

*Kosmak sart degil elbette, yürüyüs de güzel yag yakan vücudu bicimlendiren bir sey, biraz sabredip sonuclarini görecek kadar düzene oturtmak gerekiyor.

*Yürürken ya da kosarken mp3calariniz yaninizda olsun ve tabi icinde cok sevdiginiz parcalar olsun :) Müziklerin güzelligine dalip ne kadar yürüdügünüzü/kostugunuzu farkedemezsiniz.

*Hic bir zaman cilkini cikarip her gün yapacagim diye bir hirsa kapilmayin, kendinize kurallar koymayin. Kurallar yikilmak icin vardir, bir gün gelir sIkIlIrsiniz :) Haftanin belli günleri yapin ve o günleri de arada degistirin mümkünse...

BÜNYEYI SASIRTMAK COK ÖNEMLI!!!

Nedir bünyeyi sasirtmak?

Nasil ki düzensiz abur cubur dolu bir beslenme biciminden sonra agir bir rejim yapildiginda bünye aptallasiyor ve hemen cevap veriyorsa ve fakat yeni sisteme alistikca kilo vermek de sekillenmek de daha zor bir hal aliyorsa egzersiz konusunda da ayni sey gecerli bence.

(Rejim yaparken kacamak yapmak ve kacamaklari sonra dengelemek de bu yüzden önemli)

Arkadasiniz evine davet ettiginde, mesela bir kizlar toplantisi varsa, caniniz istedigi kadar yiyin o böreklerden, kisirlardan, tatlilardan.... Ama aksam olup eve dönünce de 'niye yedim?! Kahretsin!' deyip pisman olmayin, 'oh ne güzel yedim' deyin onun yerine...

Ve ertesi günü sebze meyve agirlikli beslenerek ve bol bitki cayi ile su icerek gecirin...

*Kacamak yaptiginiz ya da cok sevdiginiz bir sey yediginizde tadini cikararak yiyin ve sonrasinda pismanlik hissine kapilmadan, rejim bozuldu diye kesinlikle düsünmeden(ki zaten yaptiginiz rejim degil ;-), sanki hic yememissiniz gibi kaldiginiz yerden sisteminize devam edin...

devam eder mi? eder... :)

Kilo vermek isteyenlere II

Aliskanliklari hop diye degistirmek kolay degildir. Ballar, börekler, tatlilar, soslar seven, kisacasi istahi acik, bogazina düskün biri, bir anda tüm gününü diyet biskuvi ve salata tarzi yiyecekler ile gecirmeye kalkisirsa, bu hikayenin sonunun kötü bitecegi bellidir.

Kilolarin dönüsü muhtesem olur. Cünkü kimse hayati boyunca diyet bisküvi ve salata ile beslenemez. Bu rüyanin bir gün bitecegi bellidir. Pes edip birakildigi noktada da eski aliskanliklara cok yavas gecislerle insanin kendisinin bile anlayamacagi sekilde geri dönülür.

Öncelikle söyle bir liste yapilmasini tavsiye ediyorum:
En cok yedigimiz yiyecekleri, atistirmaliklari, yani bogazimizdan gecen her seyi icecekler dahil listelemek. Sonra bunlarin icinden sagliga zararli ya da kilo aldirma özelligi yuksek olanlari isaretlemek ve sonra da tek tek üzerlerinde düsünerek;
*hangileri olmadan hayat gecmez??
*hangileri olmasa da olur?
*ve hangileri hayatimizdan ciksa da farketmez...

Simdi, bir daha hic yemesem de olur dediginiz varsa iclerinde, onunla vedalasin :)

Olmasa da olur ve olmazsa olmaz dedikleriniz icin de kendinize bir period yapin.

Kendimden örnek vermek gerekirse:
Hayatimdan ciksa da olur dedigim ve fakat o zamana kadar cok tükettigim bir atistirma patates cipsi idi. Bunu süresiz olarak hayatimdan cikarmaya karar verdim.

cikolata ve dondurma ve cola (o zamanlar) benim onsuz olamayacagimi düsündügüm seylerdi. Cola'yi seyrek icebilirdim hatta ara verebilirdim, dondurmayi da haftada bir yiyebilirdim ama cikolatadan uzaklasmak benim icin imkansizdi.
Ama bir arkadasimdan duydugum taktik cikolata konusunda bana büyük bir güc verdi.
INATLASMA TAKTIGI!
Buzdolabinda hep cikolata bulunduruyordum. Dolabin kapagini actigimda cikolata beni tahrik ederse, 'sen mi güclüsün, ben mi?!' diyordum ve bir daha ki sefere kadar kapagi kapatiyordum.

Yeni beslenme bicimime basladigim ilk 6 ayda cikolatayi agzima bile sürmedim. Yaklasik bir sene (cok istisna durumlar haric) cola icmedim. Cips ve türevlerini tamamen hayatimdan cikardim. Dondurmayi ise canimin her istediginde yedim :)

Siz de bu taktigi kendi yedikleriniz üzerinden yapabilirsiniz. Sunu unutmayin ki, insan boyle durumlarda bir tek kendisiyle kavga etmeli.
Irade ve nefse hakim olma denen olgular yoksa insanda, sadece dengeli beslenmek ve fazla kilolardan arinmak degil, diger pek cok konuda basarisizlik da kacinilmazdir.

Bu listeyi yaptiktan sonra önerecegim sey de, bir mezura yardimiyla ölcülerimizi alip bir yere kaydetmek. Sizden baskasi görmeyecek bu listeyi, yarim santimleri yukari yuvarlayin ;)

Bedenimizdeki bel cevresi, basen, kalca, baldir gibi yerleri ölcüp not edelim. Ayda bir kez de ölcüm isini tekrarlayalim.
Yeri gelmisken belirteyim, her gün tartiya cikmanin hic bir anlami yoktur. Haftada bir gün belirleyelim ve hep sabah kalktigimizda ac iken tartilalim.

Simdilik bu kadar diyelim. devami gelecek olsun :)

Kilo vermek isteyenlere I



resim: www.du-darfst.de


Ne doktorum, ne diyetisyenim, ne de saglikli beslenme uzmaniyim. Ama bir zamanlar akliniza gelebilecek tüm sacma sapan diyet listelerini denemis, her birinde en az bir onceki kadar basarisiz olmus, akupunktur da yaptirmis ve bu yolla kayda deger kilo vermis fakat beslenme bicimini degistirmedigi icin verdigi kilolari fazlasiyla geri almis, en sonunda akli basina gelmis ve kendi imkanlariyla 12 kilosu ilk bir yilda olmak uzere ve toplamda iki yil gibi bir sürede 25 kilo vermis biriyim ben...
Deneyimlerimi paylasmam gerektigini düsünüyorum artik. Dediklerime harfiyen uyarsaniz geri almamak üzere kilo vermeyi garanti ediyorum :)


Ilk asama:

Düsünce olarak kilo vermeye hazir hissedin, simdiye kadar istediginizi yediniz, yeteri kadar oburluk yaptiniz, yeteri kadar saymadan hesaplamadan atistirdiniz. Bugünden itibaren, artik yeni bir dönem basliyor sizin icin diye düsünmelisiniz.

* Kac kilo oldugunuzu, kac kilo vermeniz gerektigini (ister 5, ister 35 olsun) UNUTACAKSINIZ! Su an hedef belirlemek icin erken cünkü.. ;-)

*Acele etmeyeceksiniz... Zaten az cignediginiz, hizli yediginiz, bir sonraki lokmayi bir an önce yutmak icin sabirsiz davrandiginizdan dolayi kilo aliyorsunuz.
istediginiz kiloya inmeniz icin belki 1 belki 2 sene gececek fakat sonrasinda asla kilo almayacaksiniz.

* 'Rejim'de olma', 'diyete girme' diye bir sey yok, bunu da unutacaksiniz. Kendiniz unutacaksiniz ve cevrenizdeki herkese de unutturacaksiniz. 'X her pazartesi rejime baslar'i unutsunlar artik :) sizin böyle bir sürece girdiginizi kimse bilmeyecek/bilmemeli... Zaten söylemedikce anlamayacaklar ;)
Cünkü bu beslenme bicimiyle sizi elinizde ot gibi form biskuvileri ve kibrit kutusu boyutunda peynirle görmeyecekler.

*Cevremizdekiler bizi ne kadar düsünüyor olursa olsunlar, bilincli ya da bilincsiz olarak kilo veremememize sebep olabiliyorlar, unutmayin! :)
Siz kilo vermek, fazla kilolarinizdan kurtulmak istiyorsunuz, ve bütün derdiniz kendinizle...
Hepsi bu...

* Gazetelerde dergilerde verilen diyet listeleri ise yariyor olabilir ama bu sürecte, hepsini unutacaksiniz, ilgi alaninizdan cikaracaksiniz.
Beslenme biciminizi ve yemek yeme eylemine bakisinizi degistirmediginiz sürece verdiginiz kilolari fazlasiyla geri almaya ve hep 'tombul' kalmaya mahkumsunuz.

*Benim sizinle paylasacaklarim hosunuza gidecek, cünkü ortada herhangi bir diyet listesi olmayacak, yasak da olmayacak, tüm istediklerinizi (hesapli kitapli) yiyerek, yavas ama emin adimlarla kilo vereceksiniz.

puff bu giris yazisini yazmayi ne zamandir planliyordum. Aslinda yapmak istedigim, yazinin tamamini kendi kendime tamamlayip, sonra bütün halinde bloga koymakti fakat tembellik ettim ve bir türlü baslayamadim.

Bir ucundan giriseyim de en azindan, devamini getirmek icin motivasyonum olsun dedim :)

devami gelecek...